Vandaag houden we het dichtbij, Córdoba, met slechts één doel de Mezquita-kathedraal.
Op amper 62 km van Baéna vandaag hebben we dit tot onze 'rustdag' gemaakt. De 62 km doe je wel langs een 2-vaks baan, maar we deden deze rit al dinsdag, op weg naar Sevilla.
Onderweg worden we stilgehouden door twee mannen met een vlag. Een derde heeft een walkie-talkie. Als we doormogen zien we dat twee mannen een metalen brug aan het schilderen zijn. Daarna staat er weer iemand met een walkie-talkie en twee mannen om het tegenliggend verkeer tegen te houden. Sociaal werken. Een job voor twee man, wordt hier met acht uitgevoerd. In Vlaanderen vervangen we de zes vlaggers door automatische verkeerslichten. Het heeft iets, misschien een goed onderwerp voor een boekje: Sociaal werken, de strijd tegen de werkloosheid. Bovendien heeft een mens terwijl hij werkt tenminste iemand om tegen te klappen.

Onderweg gaan we een bakkerij binnen en slaan wat proviant op voor de middag, lichte zoetigheden. Esmoreit heeft er duidelijk zin in.
Na de brug, waar we nog een troep jonge Vlamingen tegen kwamen, worden we door een meute zigeuners aangevallen. We worden een takje tijm in de handen geduwd, en ze gaan ons onze toekomst voorspellen. 'Goat er van weg' roep Lut nog tervergeefs. Esmoreit heeft ook niet door wat er gebeurt. We worden aangeklampt, en vastgehouden. Uiteindelijk draait het allemaal om betalen. Ik heb altijd wat kleingeld in mijn broekzak zitten voor zo'n toestanden. Want je portefeuille bovenhalen op zo'n momenten is niet echt verstandig. Ze vinden het kleingeld niet genoeg, maar dat is hun probleem.
We hebben in Barcelona al straffere zaken meegemaakt.
Het is de enige keer op de reis waar we toch moeten uitkijken om niet bestolen te worden, maar met vier paar ogen houden we mekaar in de gaten.
Het binnenplein van de kathedraal is een rustige plek, met waterkanaaltjes, fonteintjes en schaduw van de appelsienbomen.
Hoewel het grondplan van de kathedraal een eenvoudige rechthoek is, wordt je door het bos van de zuilen toch wat gedesoriënteerd.
De bogen op de zuilen zijn dan ook nog eens dubbel.
Ze zijn uitgevoerd in twee kleuren. Soms zijn het verschillende gesteenten, soms zijn de strepen geschilderd.

Het licht binnenin is heel getemperd. De vele zuilen geven mij een goede steun zodat ik toch bij extreem lange sluitertijden (soms meer dan 1s) toch scherpe foto's kan maken.


Er is weel heel veel zorg besteed aan de detaillering. Zie ook de bijzondere afwerking van het houten plafond.

Hoe dichter je bij het heiligdom komt, hoe fantastischer de bogen worden.







Daarmee verzwijgd hij dat hijzelf een groot deel van het alhambra heeft laten afbreken en er een plomp gebouw ter zijner ere heeft laten neerploffen.

Het kontrast kan niet groter. De ingetogenheid, het duister van de moskee tegenover de in het fel wit licht badende kathedraal.
Het is een statement dat kan tellen.
Het zegt ook genoeg dat men gewoon verder op de bogen gebouwd heeft, en men zoveel mogelijk crème fraiche gebruikt heeft.

Je kan ook niet in de kathedraal komen zonder eerst door de moskee gepasseerd te zijn. Het is alsof de islam het katholicisme draagt. Als je hier in het koor zit, stel je je voortdurend de vraag wie er hier wint. Hoe je het ook bekijkt oecumenischer dan hier kan het niet.


Aan de rand van de kathedraal zoeken we een bar op. Wij kunnen even naar het toilet, en buiten kan het even regenen. Ondertussen onze café con leche.




Via het park met waterpartijen wandelen we terug naar de auto.
Hoewel auto? eh we zijn hier ondertussen toch al verschillende straten gepasseerd die we in het doorgaan niet gezien hebben. Lut had de klaarheid van geest om de naam van de straat op te schrijven, iets met Tenerifé. Niet echt een straat die de plaatselijke bevolking schijnt te kennen. Op ons stadsplan staat de straat ook niet.
Een plaatselijke oma met haar kleinkind zal ons voorgaan, terug naar de brug waar we vandaan kwamen, want dat is het enige wat we haar duidelijk kunnen maken. Ons Spaans blijft ontoereikend. Voor één keer is het orientatiegevoel van Eulalie correct. We hebben inderdaad dat plein overgestoken, ik dacht van niet. Binnen de korste keren passeren we terug de bakkerij en zien we het schooltje. De auto staat er nog.
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
BeantwoordenVerwijderen